Rozdział 89

Adrian pochylił się przede mną.

Odruchowo próbowałam się odsunąć, ale siedziałam i nie miałam dokąd uciec.

Bez trudu mnie pochwycił, przyciągnął do swoich ramion i mruknął: „Julie, czemu jesteś taka spięta? Jeszcze sprawisz, że źle to zrozumiem. Zacznę myśleć, że mamy romans”.

Uniósł dłoń. Kciuki...