Rozdział 269

Punkt widzenia: Adrian

Patrzyłem, jak stoi tam nieruchomo pod pradawnym kamiennym łukiem miejskiej bramy.

Wiatr wył wśród ruin, smagając jej włosy i rzucając je na twarz. Ale ona się nie poruszyła. Nawet nie drgnęła. Po prostu stała, wpatrzona w nicość, zagubiona w świecie, do którego nie potrafił...