Rozdział 328

Punkt widzenia: Lina

Z drugiej strony nie usłyszałam nic.

Cisza napierała mi na klatkę piersiową jak fizyczny ciężar. Nie potrafiłam usiedzieć w miejscu. Palce niespokojnie wystukiwały rytm o podłokietnik krzesła, a każda mijająca sekunda ciągnęła się jak wieczność.

Wreszcie — wreszcie — telef...