Rozdział 362

Perspektywa Liny

Głos przeciął powietrze jak ostrze — zimny, głęboki, przesycony zabójczym autorytetem.

— I na pewno, do diabła, nie jest teraz twoja.

Odwróciłam gwałtownie głowę, a szok zalał mnie falą.

Adrian.

Stał na końcu korytarza, ubrany na czarno w taktyczny sprzęt, z pistoletem mocno do...