Rozdział 11

Drzwi do prywatnego pokoju nie były domknięte, zostawiono je lekko uchylone.

Elizabeth podeszła z ponurą miną, akurat w porę, by usłyszeć wrzaski dobiegające ze środka.

—Ty kretynie! Jeszcze masz czelność podbijać do mojej dziewczyny?

—No i co, już wiesz, kim jestem? Wbiłeś to sobie do łba? Żałos...