Rozdział 117

Laurence zerknął na srebrną igłę w swojej dłoni i cicho westchnął, a w oczach miał żal, który aż kłuł.

– O, i jeszcze jedno… nie wciskajcie tego „przycisku paniki” pod biurkiem. Bo jak to zrobicie, to nie ręczę, gdzie wyląduje następna igła – dorzucił od niechcenia, jakby mówił o pogodzie.

Recepcjo...