Rozdział 158

Harrison powoli wstał i podszedł do jednej z kelnerek.

Wyciągnął rękę i delikatnie uniósł jej podbródek, ton miał równy, spokojny. „Prawda, Emmo?”

Emma zacisnęła zęby. Nie było mowy, żeby teraz przyznała, kim jest — nie, ani szansy.

— Proszę pana, chyba się pan pomylił.

Nieznacznie odwróciła twarz,...