Rozdział 17

„Puść… proszę, puść mnie…” – błagał Sebastian, a głos łamał mu się ze strachu.

Elizabeth poluzowała uścisk tylko odrobinę i on od razu osunął się na podłogę, łapiąc powietrze jak ryba wyciągnięta na brzeg. „Elizabeth… wiesz, że zabicie kogoś jest nielegalne, tak? Nie boisz się, że Lucas się za tobą...