Rozdział 188

Łzy napłynęły Valerie do oczu, już miały się potoczyć.

Oliver rzucił okiem na jej żałosną minę i westchnął.

— No weź, dyrektor Baker, daruj sobie już to „ojej, jaka ja biedna”. Nikt tu w to nie wierzy. To nie tak, że twoja reputacja jest jakąś tajemnicą.

Ledwie Oliver skończył, tłum gapiów nie w...