Rozdział 52

„No weź, zjedz w końcu coś!”

Jakoś tak wyszło, że Gabriel wylądował przy patelni i zrobił dorsza. Podał talerz Elizabeth, a drugi postawił przed Rebeccą.

Twarz Rebeki od razu rozjaśniła się jak choinka na rynku w grudniu. „No i co? Mówiłam, że mnie lubisz — tylko się nie przyznasz, co? Nawet pamię...