Rozdział 55

Tak właśnie, gdy Vanessa miała powiedzieć coś jeszcze, uniosła wzrok i zobaczyła, jak Amelia wychodzi na zewnątrz. Od razu wykrzywiła usta w pogardliwym uśmiechu.

— No proszę, proszę… czyż to nie była pani Kaiser. Dawna pani Kaiser. Kopę lat.

Uśmiech Amelii był spokojny i opanowany, jakby nic nie...