Rozdział 225

Z gardła Caleba wydobywa się niski pomruk. Z mocno oplecionym wokół mnie ramieniem, prowadzi mnie resztę drogi w dół schodów, gdzie bezpośrednio podchodzimy do Gladys.

„Ah, goście wieczoru,” mówi Gladys z rozbawionym uśmiechem. „Proszę, rozgośćcie się. Obchodźcie się, poznajcie innych gości. Główn...