Rozdział 52 Skrzyżowane linie

Słowo Dylana było jak wyrok, a Zachary aż się krzywił, nie mogąc pojąć absurdalności całej sytuacji.

Dwoje dzieciaków aż podskoczyło z radości, gdy usłyszały, że mogą zostać i dalej się bawić.

– Ja też chcę dotrzymać Dylanowi towarzystwa! Niech mamusia odpocznie w nocy… choć będziemy za nią tęskni...