Una hapunan

ROMANY

Kumikinang sa dilim ng kuwarto ko ang esmeraldang berde na mga mata ni Mickey, gutom na gutom ang tingin niya habang dahan‑dahan siyang lumalapit sa kama. ‘Yung paraan ng pagtingin niya sa’kin, parang trigger. Para akong binubuhayan, hinihila pabalik sa simula, pinapaalala lahat ng iba’...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa