Kailangan ng anumang bagay

NATALYA

Kinuha ko ang dalawang platong lasagna na niluto ng kusinero para sa’kin at lumabas ng bahay. Nakatayo si Lorenzo sa gilid, paikot-ikot ang matatalim niyang mga mata, parang lawin kung tumingin—walang pinalalampas.

“Lorenzo…”

Humarap siya sa’kin, at yung peklat sa mukha niya, sa liwan...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa