49: Hindi pa.

POV ni Ryker

Ang umaga, gaya ng mga nakaraan mula nang ilipat nila ako sa secure wing na ’to—tahimik, walang kalat, amoy disinfectant, at nakakasakal. Nakatitig lang ako sa kisame, habang mahigpit na nakakuyom sa kamao ko ang nag-iisang gintong kawing mula sa kuwintas ni Willow, nang may kumato...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa