Ang Huling Resort

Naomi

“Hindi.”

Umuugong ang salitang ’yon sa loob ng bungo ko, paikot-ikot, walang mapaglapagan. Napakapit ako sa gilid ng kama ni Oakley, ang mga daliri ko’y kumakapit sa isang umbok ng kupas na kahoy—kaparehong kulay ng pinaglumaan niyang aparador at maliit na mesa sa tabi ng kama. “Hindi?”

“Hi...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa