143. Porselana

Malamang malamig na ang tsaa ngayon, sa tagal ng pagtitig ko sa tasa, nawawala sa mga isipin na tila pinarurusahan lang ako.

Gaya ng dati, kahit puno ang mansyon, tahimik ito, yung uri ng katahimikan na mabigat at mapang-api na hindi na ako sanay.

Hindi ko akalaing sasabihin ko ito, pero namimiss ko...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa