Kabanata 265

Pero hinayaan niyang kumalat sa mukha niya ang isang ngiting punô ng pasasalamat.

“Uncle Leon, salamat po. Nang marinig ko ’yan mula sa inyo, parang gumaan ang dibdib ko.”

Sa mismong sandaling iyon, nakaupo si Cedric sa isang karaniwang itim na sedan na nakaparada sa tapat ng kalsada, kaharap...