Kabanata 5

Pagsapit ng dilim, nakasabit ang maliwanag na buwan sa kalangitang madalang ang mga bituin.

Mababakas ang karangyaan sa bawat sulok ng sikat na restawran sa gitna ng siyudad.

Nakabuntot si Flora kay Katniss, bakas ang matinding pag-aalala sa kanyang mukha. "Miss Astor, kailangan po ba talaga nating gawin 'to?"

Hatinggabi na nang makatanggap siya ng mensahe mula kay Katniss na magpapa-dinner daw ito para sa mga business partner ng kanilang resort project.

Sa totoo lang, ang mga ganitong business dinner ay tila negosasyon lang din na iniba lang ang lokasyon.

"Normal na proseso lang ito ng pakikipag-usap sa negosyo habang kumakain," kalmadong sagot ni Katniss. 

Suot ang isang pormal at hapit na business suit, at may buhok na eleganteng nakapusod, bakas sa kanya ang pagiging propesyonal. Tiningnan niya si Flora para pakalmahin ito.

Hindi naman ang pag-close ng deal ang inaalala ni Flora. Ang problema, muling umugong at mas naging mainit pa ang mga tsismis tungkol sa palpak na pagsasama nina Katniss at ng asawa nitong si Cedric.

Sa mundo ng mga mayayaman, napakahalaga ng imahe. Ang pag-aasikaso ni Katniss sa mga kliyente sa ganitong maselang panahon ay parang pagbubuhos ng gasolina sa naglalagablab na apoy.

Pero dahil personal na buhay na ito ng kanyang boss, hindi na siya nangahas pang makialam. Tumango na lamang siya bilang pagsang-ayon.

"Nasa fifth floor po ang private room natin, room 306. Darating na po ang mga kliyente sa loob ng sampung minuto."

Tiningnan ni Flora ang kanyang relo. Hindi niya napansing bigla palang huminto sa paglalakad si Katniss kaya muntik na siyang sumalpok sa likod nito.

"Ano po'ng problema?"

Sinundan niya ang tingin ni Katniss. Doon niya napagtantong nakasalubong pala nila si Cedric.

"Katniss? Anong ginagawa mo rito?"

Suot ang isang matingkad na pulang gown na lalong nagpalitaw sa kanyang kurba, sinadya talaga ni Lillian na pumulupot sa braso ni Cedric sa mismong harapan nila. Gumalaw-galaw pa siya nang kaunti, dahilan para bahagyang umalon ang kanyang malaking hinaharap.

Nang makita niya si Katniss, nagkunwari muna siyang nagulat. Pagkatapos ay tinakpan niya ang kanyang bibig na tila ba may biglang na-realize, bago binigyan ng makahulugang tingin si Cedric.

"Huwag mong sabihing... sinundan mo kami rito?"

"Hinahanap mo ba ako?" Taas-kilay na tanong ni Cedric. Nakapagtataka dahil wala ang nakasanayan niyang inis. Tila ba iniisip nitong nagsisisi na si Katniss at inaamin ang kanyang pagkakamali.

Bahagyang napakunot-noo si Katniss. Sawa na siyang makita ang pagiging plastik ni Lillian kapag kaharap si Cedric. Wala siyang panahong makipagplastikan at makipag-iringan sa kanila. "May kailangan pa akong asikasuhin. Excuse me."

"Asikasuhin? Ano naman ang aasikasuhin mo, Katniss? Nandito na nga si Cedric, oh." Halatang ayaw siyang tantanan ni Lillian, kaya naman hinawakan nito ang braso ni Katniss.

Nang mabatid niyang hindi siya makakaalis nang matiwasay, sinenyasan ni Katniss si Flora gamit ang kanyang mga mata. Ipinahiwatig niyang mauna na ito sa private room para aliwin muna ang mga kliyente.

"Huwag mong sabihing... nagtatampo ka pa rin?" Pasimpleng sumulyap si Lillian sa nakasimangot na mukha ni Cedric. Isang mapanuyang kislap ng tuwa ang dumaan sa mga mata nito dahil sa sitwasyon.

"Masyado ka namang nag-iisip. Nung gabing 'yon, tinawagan ko lang naman si Cedric kasi lasing ako at masama ang pakiramdam ko. Pinuntahan niya lang talaga ako para alagaan," inosenteng kumurap-kurap si Lillian na tila ba nagpapaliwanag, pero halatang-halata sa tono niya ang pang-aasar.

Tingnan mo nga naman—isang tawag ko lang, kumaripas agad ng takbo ang asawa mo sa gitna ng gabi para puntahan ako.

"Mukhang wala masyadong kaibigan si Miss Watson," malamig na puna ni Katniss. May bahid ng pang-uuyam at pekeng awa ang kanyang tono.

Mas masakit pa sa simpleng pang-iinsulto.

"Ano'ng sabi mo?" Halatang hindi naintindihan ni Lillian ang ibig niyang sabihin.

"Kung hindi, bakit wala ka man lang ibang matawagan? Hindi ka marunong bumili ng gamot, at hindi mo man lang alam kung saan ang ospital—kailangan mo pang umasa sa isang lalaking may asawa para lang may mag-alaga sa'yo?"

Kalmado lang ang pagkakabitaw ni Katniss sa mga salitang iyon, ngunit ang kanyang malilinaw na mata ay nagliliyab sa panliliit habang nakatitig sa nanlilisik na mga mata ni Lillian. Wala na lang nagawa si Lillian kundi ang mapasinghal.

"Katniss, gusto mo lang pala talagang mapansin ka ni Cedric." Ang bakas ng galit sa mukha ni Lillian ay biglang napalitan ng pamumutla. Bumaling siya kay Cedric nang may paawa effect, sabay ngiti nang pilit na pilit.

"Dapat ibigay mo na lang 'to kay Katniss."

Dahan-dahan niyang hinubad ang isang malaking singsing na sapphire mula sa kanyang daliri. Nang mapansin niya ang pagtataka sa mukha ni Katniss, agad siyang nagpaliwanag.

"Mismong si Cedric ang gumawa nito. Sigurado akong magugustuhan mo 'to."

Kumislap nang husto ang limang-carat na dyamante sa ilalim ng madilaw na ilaw ng pasilyo. Nakapatong ito sa isang singsing na may detalyadong ukit, at talagang nakakasilaw ang kinang nito.

Parang patalim na tumusok sa mga mata ni Katniss ang kinang na 'yon. Bigla niyang naalala kung ilang beses niyang kinulit si Cedric. Paulit-ulit niyang sinabi rito na gusto niya ng singsing na mismong kamay nito ang gumawa para sa anibersaryo nila.

Para kasi sa kanya, ang pagsusuot ng singsing na ginawa ng taong mahal mo ay parang paghaplos na rin sa mukha nito. Kahit magkalayo kayo, mararamdaman mo pa rin ang nakakapasong init ng pagmamahal tuwing mahahawakan mo ang singsing.

Ni sa hinagap, hindi inakala ni Katniss na ang pagmamahal na pinapangarap niya araw-gabi ay mapupunta lang pala sa daliri ni Lillian!

Isang matinding kirot ang gumapang at nanikip sa kanyang dibdib. Bago pa man makakilos si Cedric, hinawi na ni Katniss si Lillian at mabilis na naglakad palayo.

Napatili si Lillian, at saktong-sakto namang napasubsob siya sa mga bisig ni Cedric.

"Dahan-dahan!"

"Huwag mong sisihin si Katniss—nawalan lang talaga ako ng balanse," malambing na sabi ni Lillian. Yumuko siya at ibinaba ang tingin para itago ang inis sa kanyang mga mata. Halatang sinasadya niya ito para mas lalong mag-isip nang masama si Cedric.

Tuloy-tuloy lang sa paglalakad si Katniss at nagbingi-bingihan sa pagtawag ni Cedric mula sa likuran. Nang makarating siya sa pinto ng VIP room, huminga siya nang malalim para pakalmahin ang sarili. Pagkatapos, pilit siyang ngumiti at binuksan ang pinto.

Sa mundo ng negosyo, kambal na talaga ng mga transaksyon ang inuman.

Hinayaan niya lang na mag-ring nang mag-ring ang cellphone niya. Matapos ang ilang tagay ng alak, nagpaalam muna si Katniss na pupunta ng banyo para mahimasmasan.

Naghilamos siya ng malamig na tubig para mawala ang pamumula ng kanyang mukha. Nang medyo mahimasmasan na, nilabas ni Katniss ang kanyang makeup para mag-retouch.

Paglabas ng banyo, tumambay muna siya sa may bintana sa dulo ng pasilyo para magpahangin. Kahit sanay na sanay na siyang makipagplastikan sa ganitong mga sitwasyon, suyang-suya pa rin siya sa mga patutsadahan at kaplastikan sa mga business dinner. Nakakaubos ng lakas.

"Sabi ko na nga ba, hindi ka pa aalis."

Mukhang sinundan siya ni Lillian at inabangan sa labas. Dahil wala si Cedric, lumabas na ang tunay na kulay nito. Hindi na nito itinago ang pandidiri at galit kay Katniss; bakas na bakas ang pagkasuklam sa buong mukha nito.

Bilang kapwa babae, pakiramdam ni Lillian ay basang-basa na niya ang mga desperadang galawan ni Katniss. Bakas ang kamandag sa boses nito nang magsalita, "Sinasadya mo talagang laging nakakapit kay Cedric, 'no? Hanggang diyan ka lang ba talaga magaling?"

Bahagyang tumaas ang isang kilay ni Katniss. Sa kabila ng pang-aasar na ito, kalmado lang siyang gumanti, "Baka gusto ko na siyang hiwalayan? Kasi kung hindi, paano mo maaagaw ang pwesto ko, 'di ba?"

"Sinong tinatawag mong kabit?!"

Walang ibang mas makakapagpagalit kay Lillian kaysa sa tawagin siyang kabit. Kung tutuusin, kung wala ang pamilya Astor, paano naman makakapantay si Katniss sa kanya?

Sino ba si Katniss para pangaralan siya nang ganito?

"Bakit, hindi ba totoo?" matapang na sagot ni Katniss. "Kung hindi, bakit hindi mo na lang diretsuhin si Cedric na gusto mo siyang pakasalan? Bakit kailangan mo pang magpapansin at magmaldita sa harap ko?"

"Walanghiya ka!"

Mukhang may natapakan siyang ego. Biglang sumugod si Lillian para sampalin si Katniss, pero mabilis ang reflexes ni Katniss at mahigpit nitong nasalo ang pulso ng babae.

Porke nanahimik lang si Katniss kanina, hindi ibig sabihin na pwede na siyang api-apihin.

"Anong ginagawa ninyong dalawa?" Bago pa man makapagsalita si Katniss, isang pamilyar na boses ang umalingawngaw mula sa likuran.

Dumapo ang tingin ni Cedric sa mahigpit na pagkakahawak ni Katniss sa pulso ni Lillian. Kusang kumunot ang noo nito.

"Cedric!" Biglang nagbago ang timpla ng mga mata ni Lillian. Paglingon niya, nag-iba na agad ang anyo niya at bumalik sa pagiging isang mahina at kawawang biktima.