113

Hindi ako bumangon.

Hindi gumalaw.

Ni hindi man lang ako huminga nang maayos sa loob ng isang segundo—nakaladlad ang katawan ko sa aspaltong parang apoy sa lamig, humahagok ang dibdib ko, at ang mga tadyang ko’y kumikirot na para bang binuka gamit ang bareta. Kumakagat ang ginaw ng kalsada, pumapa...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa