Kabanata 232

POV ni Serena

Nang huminto ang scooter sa harap ng bahay, isang malumanay na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Ang simoy ng umaga ay humaplos sa aking mukha, dala ang amoy ng hamog at sariwang lupa. Bumaba ako mula sa scooter, ang buhok ko'y bumagsak sa aking mga balikat. Sa isang saglit, naramd...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa