Kabanata 049 Tingnan kung nais niyang umalis ka o kami

“Patayin mo ’ko? Sige nga, subukan mo,” sarkastikong sabi ni Monica, nakangiwi ang labi. Ayaw na niyang patulan, kaya tumalikod siya at iniabot ang tsarera sa saleslady. “Miss, paki–balot naman po nito.”

“Sige po, sandali lang,” sagot ng saleslady at dinala ang tsarera sa counter.

Nagngingitngit si Diana. Lumaki siyang laging sinusunud-sunuran, parang prinsesa sa bahay. Walang naglakas-loob na saktan o sigawan siya nang ganito. Sino ba sa tingin niya si Monica?

Nakita niyang nakatingin na ang mga tao, kaya dali-dali siyang tumayo mula sa sahig, itinuro si Monica at pasigaw na sinabi, “Hindi ako naniniwalang kaya mong bilhin ’yan, pulubi ka lang! Alam mo ba kung nasaan ka? Lahat ng bagay dito, milyon ang presyo!”

Humarap siya sa mga nakatingin. “Sigurado akong hindi n’yo kilala kung sino ’tong babaeng ’to. Siya si Monica, dati siyang anak ng pamilyang Brown sa Emerald City. Sobrang sama ng ugali niyan, itinulak pa niya ang ate ko sa hagdan, para lang maagaw si Alexander, ang presidente ng Smith Group. Dapat ang ate ko ang ikakasal kay Mr. Smith no’ng araw na ’yon, pero napilitan siyang magpa-gamot sa abroad. Pati mga magulang ni Monica, itinakwil na siya, at iniwan din siya ng asawa niya. Tapos ngayon, nandito siya para sirain ang relasyon ng ate ko at ng future brother-in-law ko. Hindi ba siya nakakakilabot?”

Sabay-sabay na tumingin kay Monica ang lahat sa loob ng tindahan, at nagsimula na ang pabulong-bulongan.

Nang maramdaman ni Diana na siya na ang lamang, nagpatuloy siya, “Ang babaeng gaya niya, walang karapatang pumasok sa ganitong klaseng lugar. Dapat palabasin na natin siya.”

“’Oo nga, lumabas ka na!” may sumigaw mula sa likod.

“Hindi ko matiis ang mga kerida,” mariing sabi ng isang mayamang ginang sa saleslady. “’Pag hindi n’yo ’yan pinalabas, hinding-hindi na ’ko bibili rito.”

Nalagay sa alangan ang saleslady. Hindi puwedeng basta-basta magpalabas ng customer, pero halos lahat ng naroon ay VIP—sila pa naman ang mahirap pakisamahan.

Nag-alinlangan ang saleslady, pero lumapit din kay Monica at medyo nahihiyang nagsabi, “Ms. Brown, kasi po…”

“Ano?” Hindi pa nakakabuka si Monica nang biglang sumingit si Evelyn, hinila siya paatras at itinayo sa likuran niya. “Papalabasin mo kami? Sige, tawagin mo si Charles. Kakausapin ko siya.”

Si Charles Green ang may-ari ng antique shop.

Napamulagat ang saleslady. “Miss, kilala n’yo po si Boss?”

Umismid lang si Evelyn, hindi na nag-abalang sumagot.

Hindi nagpatalo ang mayamang ginang sa tabi niya. “So what kung kilala mo si Mr. Green? Kilala ko rin siya. Matagal na ’ko dito bumibili. Sige, tawagan n’yo, tingnan natin kung sino ang gusto niyang palabasin.”

Handa na sanang sumagot si Evelyn nang pigilan siya ni Monica, hinawakan ang kamay niya. Paglingon niya kay Diana, nahuli niya ang mapanuyang ngiti nito.

Napangisi si Monica. “Diana, sampung taon na ang nakalipas, alalay ka ni Stella. Pagkalipas ng sampung taon… alalay ka pa rin niya.”

Nagpatuloy si Monica, “Sinasabi n’yo na inagaw ko ang lalaki ni Stella? Bilang lehitimong anak na babae ng pamilyang Brown, matagal nang napagkasunduan ang kasal ng pamilya Smith at pamilya Brown nina Ginoong Preston Smith at ng lolo ko. Sarili kong kasundong kasal ang tinupad ko, kaya anong kinalaman doon si Stella? Tsaka, sa tingin n’yo ba talaga, mapipilit n’yo sa kasal ang presidente ng Smith Group?”

Nag-umpisang magbulungan ang mga tao. Alam naman ng lahat na hindi si Alexander ‘yong tipo na papaikutin lang kahit kanino.

Namutla sina Diana at Stella. Hindi nila inakalang magiging ganoon katalas magsalita bigla si Monica.

Babalak pa lang sana silang magsalita, pero hindi na sila binigyan ni Monica ng pagkakataon. “At saka, anim na taon na kaming diborsyado ni Alexander. Kung totoong nagmamahalan sina Alexander at Stella, bakit hanggang ngayon hindi pa rin siya pinapakasalan?”

Namula si Stella na parang kamatis.

Nang makita niya ang mga mapanghusga at mapanlibak na tingin ng mga tao, nanginig siya, pero pinilit pa ring magpaliwanag, medyo nangingilid ang luha. “Monica, nagkamali ka ng intindi. Ako ang nagsabi kay Alexander na hindi kailangang magmadaling magpakasal. Gusto ko lang talaga na…”

Umismid si Monica at hindi man lang siya tiningnan. “At doon naman sa sinasabi nilang itinulak ko siya sa hagdanan, sa palagay n’yo ba gano’n ako katanga para gawin ‘yon sa mismong kasal ko? Siya ang nag-setup ng eksenang ‘yon—kunwari nadulas sa hagdanan para ako ang masisi. Hindi lang niya inasahang mauuwi siya sa pagka­kapansala habang-buhay. Ayan, karma ‘yon. May karapatan ba kayong siraan ako rito?”

Matalim na tumama ang tingin ni Monica kay Diana, binibigyang-diin ang bawat salita.

Agad na nanlumo si Diana at natahimik dahil sa presensiya ni Monica.

Kinuha ni Monica ang tsarera mula sa saleslady at iniangat ito sa harap nina Diana at Stella. “Sabi n’yo hindi ko kayang bilhin, sige na, sa inyo na.”

Nagkatinginan sina Diana at Stella, pero wala ni isa ang naglakas-loob na abutin iyon.

Napangisi si Monica. “Oh, bakit, kayo pala ang hindi kaya? Kung gano’n…”

“Kaya namin!” Hindi na kinaya ni Diana ang mga kakaibang tingin ng mga tao at biglang inagaw ang tsarera mula sa kamay ni Monica.

Pero alam niyang sa totoo lang, hindi niya talaga kaya.

Ang mga paninda sa tindahang ito, milyon ang presyo ang bawat isa. Samantalang siya, libu-libo lang ang buwanang allowance, at buwan-buwan pa niyang nasasagad ang mga credit card niya. Wala talaga siyang pera para bilhin iyon.

Kaya hawak ang tsarera, tumingin siya kay Stella. “Stella, hindi ba bibisita ka kay Ginoong Preston Smith? Siguradong magugustuhan niya ‘tong tea set. Ikaw na ang bumili para sa kanya.”

“Ako…” Nag-aatubili si Stella.

Sampung taon na ang nakalipas mula nang kaya pa sana niyang bilhin iyon, pero matapos malaman ni Hayden na hindi siya dugong kamag-anak at nang maibalik si Monica, binawi nito ang mga shares niya. May dalawa pa siyang nakatatandang kapatid na lalaki, at halos nasa kamay na nila ang buong kapangyarihan ng pamilyang Brown.

Sa madaling sabi, mahal si Stella sa salita, pero wala iyong kasamang totoong pera o kapangyarihan.

Tahimik siyang pinanood ni Monica, kitang-kita ang sitwasyon ni Stella.

Napailing nang may panghahamak si Evelyn. “Ano ‘yan, ang general manager pa mismo ng Brown Group, hindi kayang bilhin ‘tong mumunting bagay na ‘to?”