Kabanata 3

Habang pinapakinggan ang walang-tigil na pagtatalak ni Sadie tungkol kay George, bigla na lang napahagikgik si Louisa, tila sumabog ang mga emosyong matagal na niyang kinikimkim.

Pero imbes na matuwa, lalo lang nadurog ang puso ni Sadie nang marinig ang tawang iyon. "Bwisit na George 'yan!

"Nakalimutan na ba niya na ikaw ang nagpundar ng kalahati ng imperyo ng The Capulet Group?

"Hindi na nga niya nakita ang halaga mo, tinalikuran mo pa ang career mo noong sikat na sikat ka para lang mag-focus sa kanya at sa pagsasama ninyo. Kulang pa ba 'yon? Kailangan pa talaga niyang mambabae?!"

Lalo lang nag-iinit ang ulo niya habang nagsasalita.

Napabuntong-hininga na lang si Louisa sabay tawa nang mapakla. "Ang panloloko ng lalaki, walang kinalaman sa kung gaano kabuti ang isang babae. Kahit gaano pa katibay ang kadena mo, hindi niyan mapipigilan ang asong gustong kumawala."

Tumango si Sadie. "Korek! Pagkatapos na pagkatapos ng isang buwang palugit na 'yon, layas na tayo—ni isang minuto, hindi na tayo mag-aaksaya ng panahon sa kanya! Magdusa siya sa pagsisisi!"

Saglit siyang tumigil bago nagtanong, "O, ano nang plano mo ngayon?"

Natahimik nang bahagya si Louisa. "Balak ko sana talagang magtayo ng sariling negosyo, pero nang silipin ko ang mga resources ko, na-realize kong halos lahat, nakatali pa rin kay George.

"Ayoko nang magkaroon ng kahit anong koneksyon sa kanya kapag naghiwalay na kami.

"Kaya naisip kong maghanap muna ng trabaho, buuin ulit ang mga koneksyon ko, saka na lang ako magsisimula ulit kapag ayos na ang lahat."

Napatango-tango si Sadie. "Sabagay, may point ka. Teka, isip nga ako... paano kaya kung subukan mo sa The Tudor Group?"

"The Tudor Group?" Pamilyar ang pangalang iyon kay Louisa. Ang kasalukuyang nagpapatakbo ng The Tudor Group ay walang iba kundi si Julian Tudor, ang ikatlong anak mula sa ikalimang henerasyon ng maimpluwensyang pamilya Tudor.

Napakamisteryoso nito at masyadong low-profile—halos wala kang makikitang impormasyon tungkol sa kanya sa internet. Ni minsan ay hindi rin siya nagpa-interview sa media o nagpakita sa publiko.

Sa ilalim ng pamumuno niya, dumoble ang laki ng The Tudor Group sa loob lang ng tatlong taon. Umabot na ang negosyo nila sa halos lahat ng sektor ng industriya, kaya naman maituturing na silang isang dambuhalang korporasyon.

Excited na nagpatuloy si Sadie, "Kung doon ka papasok, siguradong mangingibabaw ka. Ano sa tingin mo? Game ka ba?"

Hindi napigilang mapangiti ni Louisa. "Masyado mo naman akong pinupuri. Hindi 'yan sa kung gusto ko ba o hindi—hindi naman kasi basta-basta nakakapasok sa The Tudor Group."

Tiningnan siya ni Sadie na tila hindi makapaniwala. "Masyado ka na bang nakulong sa anino ni George kaya nakalimutan mo nang isa kang henyo sa negosyo noon?"

Natahimik saglit si Louisa. "Tingnan natin. Kailangan ko pa rin namang tapusin muna ang turnover ng mga trabaho ko."

"Sabagay." Tumango si Sadie sabay sulyap sa relo niya. Yayayain sana niyang maghapunan ang kaibigan nang biglang tumunog ang cellphone ni Louisa.

Tumatawag ang special assistant ni George na si Jared.

Bakas ang pagmamadali sa boses nito: "Ms. Forbes, busy po ba kayo? Pwede po ba kayong pumunta rito sa opisina ngayon din?"

Malamig ang naging tugon ni Louisa, "Tungkol saan ba 'to?"

Nag-aalangan si Jared bago sumagot, "Mahirap po kasing ipaliwanag sa tawag. Maiintindihan niyo rin po pagdating niyo rito."

Sa background, tila may naririnig si Louisa na humihikbi.

Hindi na siya nagtanong pa. Pagkababa ng telepono, nagpaalam na siya kay Sadie at dali-daling umalis.

Pagbalik niya sa The Capulet Group, uwian na at tapos na ang office hours.

Dumiretso siya sa executive floor. Pagkabukas na pagkabukas ng pinto ng elevator, bumulaga sa kanya si Vivian na kalalabas lang mula sa opisina ni George—namumula at mugtong-mugto ang mga mata.

Siya pala ang umiiyak kanina.

Napangisi nang malamig si Louisa, kutob na niya kung ano ang nangyari.

Sinalubong siya ni Jared. "Ms. Forbes, hinihintay na po kayo ni Mr. Capulet sa loob ng opisina niya."

Tumango si Louisa, kumatok nang walang gana sa pinto, at tuluy-tuloy na pumasok.

"Ano'ng kailangan mo?" malamig niyang tanong.

Tumayo si George, kumuha ng dokumento, at nilapitan siya. "Ito 'yung kontrata para sa Taylor Group. Ayaw daw pumirma ng representative nila kapag hindi ikaw ang kausap, kaya pasensya na pero kailangan kitang abalahin na pumunta ulit doon."

Napahalakhak nang pagak si Louisa. Tinitigan siya nito nang maigi, tila ba basang-basa na siya nito. "Hindi totoong sa akin lang sila pipirma—ang sabihin mo, pumalpak na naman 'yung paborito mong assistant sa proyekto, tama ba?"

Salubong ang kilay na sumagot si George. "Kakapasabi ko lang sa'yo, walang nangyayari sa amin ni Vivian. Sadyang—"

"Wala akong pakialam sa inyong dalawa," malamig na putol ni Louisa. "Tutal inagaw mo na sa akin ang proyektong 'yan, labas na ako riyan."

Walang pag-aalinlangang tumalikod siya para umalis.

Nagdilim ang paningin ni George. Mabilis siyang humakbang at mahigpit na hinawakan si Louisa sa braso.

Agad na binawi ni Louisa ang braso niya, tila nandidiri na parang nahawakan siya ng kung anong maruming bagay. Matigas at madiin ang kanyang boses. "Huwag mo akong hahawakan."

Lalo pang sumama ang timpla ng mukha ng lalaki. "Louisa, ipinaliwanag ko na 'to sa'yo. Hindi niya maaagaw ang pwesto mo kahit kailan. Ano, gusto mo ba talagang sipain ko siya palabas ng The Capulet Group?"

Hindi umimik si Louisa. Pinukol niya lang ito ng isang malamig at matalim na tingin.

Pero sa huli, wala rin siyang binitawang masakit na salita.

Sinulyapan niya lang ang kontratang hawak nito at tumango. "Sige, aayusin ko ang kalat na 'to, pero sa isang kondisyon—nag-send ako ng resignation letter sa email mo. Pirmahan mo na ngayon din."

"Sigurado ka na ba talagang gusto mong mag-resign?"

"Bakit hindi?" Balik sa pagiging kaswal at walang-gana ang tono niya. "Masarap din namang maging isang mayamang socialite—pasyal-pasyal sa buong mundo, shopping araw-araw. Mas mabuti na 'yon kaysa naman binabastos ako rito sa kumpanya."

Para namang nakahinga nang maluwag si George, at kapansin-pansing lumambot ang pakikitungo nito. "Sino naman ang maglalakas-loob na bastusin ka rito sa kumpanya?"

Pakinggan man ay tila malambing ang mga salitang iyon. Pero isang malamig at mapait na ngiti lang ang isinukli ni Louisa.

Talaga bang wala siyang kaalam-alam sa mga pinagsasasabi ng mga tao sa kumpanya laban sa kanya?

Kesyo nagpakakuba raw siya sa pagtatrabaho para lang bumagsak sa isang hamak na posisyon bilang personal secretary.

Kesyo ginapang daw niya ito sa kama, pero wala naman pala itong balak na pakasalan siya.

Pero wala siyang balak na isumbat pa ang mga ito sa lalaki. Malamig na lang siyang sumagot, "Pagod na ako. Gusto ko nang magpahinga."

Tumango si George at hindi na nangulit pa. "Aaprubahan ko rin agad ang resignation mo. Kapag natapos na 'tong proyekto sa Taylor Group, pwede ka nang magbakasyon nang mahaba."

Hindi na siya umimik at kinuha na lang ang kontrata mula sa kamay nito.

Nang makitang sumunod ito, tila nabunutan ng tinik sa dibdib si George. Gusto sana niya itong yakapin tulad ng dati, para patahanin at aluin siya.

Kaso, nakatalikod na ito at naglakad paalis.

Hindi nito nakita kung paano, sa mismong pagtalikod niya, ay napalitan ng malamig at matapang na determinasyon ang kanina'y blangkong mukha ng dalaga.

Aprubado na ang resignation niya. Pirmado na rin ang divorce agreement nila. Hindi na niya kailangang magpanggap pa sa harap nito.

Sa loob ng isang buwan, tuluyan na silang mawawalan ng koneksyon sa isa't isa.

...

Pagbalik sa opisina, agad na inayos ni Louisa ang panibagong schedule ng meeting nila ng Taylor Group. Nagpa-reserve din siya ng mesa sa Dreamscape Club, ang pinakasosyal at eksklusibong lugar sa buong Silverlight City.

Bandang alas-sais y medya ng gabi.

Mabilis siyang nag-retouch ng makeup, binitbit ang mga kontrata, at naghanda na para pumunta sa Dreamscape Club.

Pero pagdating niya sa parking spot niya, nakita niya ang kotse ni George na nakaparada sa mismong tabi ng sasakyan niya.

Nasa driver's seat ang lalaki, habang nakaupo naman sa passenger seat si Vivian.

Ibinaba nito ang bintana ng sasakyan at sinabihan si Louisa, "Sumakay ka na. Sasama ako sa'yo."