Kabanata 178

Lalong lumalim ang gabi.

Nakahiga lang doon si Aria, dilat na dilat ang mga mata, kahit pa ang tagal niyang walang malay. Madilim ang silid sa ospital, at ang tanging liwanag ay ang pakanipis-nipis na sinag ng buwan na sumisilip mula sa bintana. Amoy sampaguita ang paligid, pero hindi nito napayapa...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa