BÖLÜM 161

ALEXANDER

Kapı arkamdan tık diye kapanıyor. Sırtımı duvara yaslıyorum, başımı geriye dayıyorum, gözlerim kapalı. Sanki on adım değil, lanet olası bir kilometre koşmuşum gibi burnumdan zor zor nefes alıyorum.

Siktir.

Şu an tek istediğim—tam şu saniye—geri dönmek.

O kapıyı tekmeyle açmak.

Onu...

Giriş yapın ve okumaya devam edin