BÖLÜM 168

ALEXANDER

“Şimdi,” diye hırıltıyla söylüyorum; sesim kısık ve karanlık, gözlerim onun gözlerine kilitli,

“gerçek aletimi alacaksın.”

Nefesi kesiliyor; sivri, ihtiyaç dolu bir soluk. Gözleri büyüyor, bakışı elimi kaydırdığım yere iniyor: pantolonumun altında, kumaşı zorlayan kalın şişliğe.

El...

Giriş yapın ve okumaya devam edin