BÖLÜM 173

ALEXANDER

Yavaşça içinden çıkıyorum; şişmiş başının, onun şişmiş dudaklarının arasından, ıslak bir “şap” sesiyle kayıp gidişini izliyorum.

Bir anlığına, aramız kalın meni ve salya iplikleriyle bağlı kalıyor; sonra o son, müstehcen bağ da gerilip kopuyor.

O havayı içine çekiyor—göğsü inip kalk...

Giriş yapın ve okumaya devam edin