BÖLÜM 247

ALİNA

Alexis’in odasının kapısı arkamdan tık diye kapandı ve o ses, hiç istemediğim bir mezarın tabutuna çakılan son çivi gibi geldi.

Odanın ortasında donup kaldım. Sanki kendimi fiziksel olarak bir arada tutabilirmişim gibi kollarımı karnıma sıkıca doladım.

İşe yaramadı.

Hiçbir şey yaramazdı.

...

Giriş yapın ve okumaya devam edin