BÖLÜM 290

ALINA

Kapı, sanki sonsuza dek kapalı kalmış gibiydi.

Ne kadar zaman geçtiğini hiç bilmiyordum. Dakikalar mı? Saatler mi? Bu odada zaman anlamını yitirmişti. Ölçecek hiçbir şey yoktu; yüzümdeki durmadan sızlayan acı, bedenimin her yerine çöken yorgunluk ve altımdaki taş zeminden yavaş yavaş içime i...

Giriş yapın ve okumaya devam edin