BÖLÜM 297

ALEXANDER

Betona çarpmadan önce yakaladım onu; bir kolumu sırtına kilitledim, ötekiyle de kafatasını avuçlarımın içine aldım. Sanki başı yanlış tarafa azıcık eğilse paramparça olacakmış gibiydi.

Yarım saniye boyunca öylece donup kaldım; beynimin çaresiz bir köşesi, hayatta kalabileceğim bir açıkla...

Giriş yapın ve okumaya devam edin