BÖLÜM 323

ALEXANDER bana bakıyordu.

Toplantılarda taktığı o keskin, ölçüp biçen bakış değildi. Sinirlendiğinde gözlerine çöken o karanlık yoğunluk da yoktu. Bu daha yumuşaktı. Daha dolu.

Sanki hâlâ gerçek olduğuna tam inanamadığı bir şeye bakıyordu. Bir elinde kocaman bir beyaz şakayık buketi vardı; çiçekler...

Giriş yapın ve okumaya devam edin