BÖLÜM 52

Araba tozlu yolda ilerlerken, ben pencereden dışarıya bakıyor ve kendi düşüncelerime dalmıştım. Kurt formumu kullanamamak beni ağırlaştırıyordu, ama bu sınırlamayı aşmaya kararlıydım.

"Umarım çocuklar iyidir," diye mırıldandım, daha çok kendime.

Hunter, arabanın dikiz aynasından bana bakarak sessi...

Giriş yapın ve okumaya devam edin