Bölüm 22

Chloe’nun Bakış Açısı

Sessizlik beş saniye sürdü.

Sonra Arthur güldü—yüksek sesle değil, sadece burnundan kısa bir soluk veriş gibi. Sandalyesine yaslandı ve bana, bir şeyin kendisine yakışmadığına karar vermiş bir adamın o kendine has ifadesiyle baktı.

“Evlenmek.” Sonra gözleri keskinleşti. “Üç g...