BÖLÜM 204

AMARA

Kale, gündüz ışığında daha da büyük görünüyordu—katı ve canlı, artık sadece karanlıkta beliren bir siluet değil, sürünün yaşayan kalbiydi.

İnsanlar, büyük ön kapılardan sürekli bir akış içinde girip çıkıyordu: erkekler ve kadınlar, yaşlılar ve çocuklar, hepsi konuşuyor, gülüyor, çalışıyo...