BÖLÜM 224

AMARA

Öğleden sonra güneşi havlu atmış, kalın bir bulut tabakasının arkasına saklanmıştı. İnce kazağımı delip geçen rüzgârın keskin bir ısırığı vardı.

Kendimi daha sıkı sardım, kaleden çıkarken sanki bahar gelmiş gibi giyinmeme sebep olan tüm hayat kararlarımdan şimdiden pişman oluyordum. Orta...

Giriş yapın ve okumaya devam edin