BÖLÜM 232

AMARA

Alnı bir kalp atımı daha benim alnıma dayalı kaldı. Sonra biraz geri çekildi. Bana baktı—gerçekten baktı.

O koyu gözler yavaşça aşağı indi. Bilerek, isteyerek, sanki bedenimin her santimini tek tek kaydediyordu.

Dudakları boynumun yan tarafını buldu. Orada hızla atan nabzımın üzerine yu...

Giriş yapın ve okumaya devam edin