Bölüm 172: Karıncalanma ve Terör

“Hayır!!!” diye bağırarak uyanıyorum; vücudum titriyor, buz gibi. “Ne...?”

Demek o bir rüya değilmiş. Bir tarlanın kıyısında, çırılçıplak dikiliyorum. Bir de Parris...

“Lanet olsun!” diye söyleniyorum; yoldaşımın ayaklarımın dibinde yattığını görünce. Göğsü inip kalkıyor, yani yaşıyor belli. Ama o...

Giriş yapın ve okumaya devam edin