BÖLÜM YÜZ KIRK BİR

DAMIEN

O bana hiçbir zaman yazılmamıştı.

Ona ilk baktığım anda anladım; sanki güneş ışığı kırık bir şeyin üzerine dökülüyordu.

Meleklere aitti, damarlarımda dolaşan pisliğin hiç bulaşmadığı bir dünyaya.

Ama ben…

Ben bencildim.

Onun ışığının karanlığıma nasıl aktığını gördüm ve onu istedim.

Onu iste...

Giriş yapın ve okumaya devam edin