Bölüm 102 Üçgen

Lorenzo

İki yüz doksan beş saat yirmi dakika.

Her saat benden yeni bir parça koparıyor, ama hâlâ buradayım. Hâlâ nefes alıyorum. Hâlâ ekrandan dosyaya, dosyadan deftere, defterden bedene, bedenden isme, isimden hesaba, hesaptan yola, sonra da lanet olası bir hiçliğe sürüklenip duruyorum. Çünkü düny...

Giriş yapın ve okumaya devam edin