13: Khan'a söyleyemeyiz.

Aife’yi bahçede buldum; çiçeklerinin arasında diz çökmüş, elleri toprağa bulanmıştı. Yüzünde huzurlu bir gülümseme vardı. O kadar sakindi ki bunu bozmak istemedim. Bir an öylece durup onu izledim; günümüze bu karanlığı getirmek zorunda olmasam diye içimden geçirdim.

“Aife,” dedim adını olabildiğinc...

Giriş yapın ve okumaya devam edin