66: Yine benimki.

Bastian’ın bakış açısı

Ormanın derinlerinde devrilmiş bir kütüğün üstüne oturdum, nefes nefese kalmıştım. Tırmanıştan ve koşudan ellerim hâlâ titriyordu. Saklandığım ağaç sanki günler önceymiş gibi geliyordu ama aslında sadece birkaç saat geçmişti.

Etrafımdaki haydutlar kısık, öfkeli seslerle tart...

Giriş yapın ve okumaya devam edin