133: Pembe piç.

Bastian bakış açısı

Gözlerimi yeniden açtığımda soğuk, sert bir taşın üstünde yatıyordum. Koku tek başına yetti; en fazla üç saniyede bir hücreye atıldığımı anladım. Bütün vücudum ağrıyordu, başım öyle kötü zonkluyordu ki sanki biri kafatasıma iğneler saplıyordu.

Ağızlık yoktu. Boğazım kupkuruydu....

Giriş yapın ve okumaya devam edin