146: Kapana kısıldı.

Bastian bakış açısı

Mara gelip gidiyordu; sanki ağaç sadece ona aitmiş de ben ancak onun havasını kiralıyormuşum gibi.

Sabah tek kelime etmeden çıkıp gidiyor, saatler sonra üstü başı toprak içinde dönüyordu; yanında haberler getiriyor ama bana bir şey anlatmıyordu. Öğleden sonra yine çıkıyor, geri...

Giriş yapın ve okumaya devam edin