Bölüm 249

Çantamı alıp ayakkabılarımı toplamak için karşıya geçiyorum. Başımı kaldırıp evime bakıyorum; içimde buz gibi bir boşluk var. Donmuş gibiyim, ayaklarım zonkluyor, gözyaşlarım durmadan akıyor. Yavaşça binaya giriyorum, kapıyı açıp merdivenlerden kata çıkıyorum. Ölüm sessizliği var, saat gece iki fala...

Giriş yapın ve okumaya devam edin