Bölüm 153

Sabah ışığı perdelerin arasından süzülüyordu. Yavaşça uyandım ve gözlerimi açmadan önce dinledim; hâlâ bırakamadığım bir alışkanlıktı.

Yanımda Derek hâlâ deliksiz uyuyordu, göğsü düzenli bir ritimle inip kalkıyordu. Hastaneden taburcu olalı bir hafta olmuştu ve ben her sabah aynı ezici şükran duygu...

Giriş yapın ve okumaya devam edin