Chosen By The Dragon Kings

Chosen By The Dragon Kings

Jessica Hall · Tamamlandı · 180.4k Kelime

568
Popüler
3k
Görüntülenme
170
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

When I was a child, my grandma used to tell me stories. At the time, I never gave them much thought. Thinking they were just that. Growing up I soon realized that they weren’t lofty fantasies and fairy tales, but memories of her past. Memories of our ancestors before our world turned to shit. You see, what comes from legend, no matter how exaggerated the story becomes, there is always a sliver of truth. You just need to weed out the fiction from fact.
She would tell me stories of the Chosen One—the one who would save us all. I used to believe that what she said was true. That eventually, someone would be born, just as the Oracle predicted. Someone who'd save our souls and bind us back to our magic. Once I grew up and saw the world, I no longer believed in salvation. The chosen one seemed to be more of a prayer than reality. Some dream we wanted desperately to come true. Something for which we all prayed and prayed. Something in which we needed to find hope when there wasn’t any left.
When our ancestors turned their backs on us, how were we expected to believe in this so-called salvation? Especially when all we witnessed was death and carnage ever since the great war. Nothing except pain and poverty. I used to believe the stories, and used to pray for the mysterious chosen one that would rid our world of its evil. Now, I see it for what it really is: just a dream of hope. Some out of reach fairy-tale. A story to create hope. Hope is dangerous; it makes you believe things will get better. I stopped hanging on to hope when I witnessed firsthand that it caused nothing but heartache.

Bölüm 1

When I was a child, my grandma used to tell me stories. At the time, I never gave them much thought. Thinking they were just that…. Growing up, I soon realized that they weren’t lofty fantasies and fairy tales but memories of her past, memories of our ancestors before our world turned to shit. You see, what comes from legend, no matter how exaggerated the story becomes, there is always a sliver of truth. You just need to weed out the fiction from fact.

My grandmother used to tell me stories of the Chosen One—the one who would save us all. When I was younger, I used to believe that what she said was true. That eventually someone would be born, just as the Oracle predicted—someone who could save our souls and bind us back to our magic. Once I grew up and saw the world unfolding around me, I no longer believed in salvation. The chosen one seemed to be more of a prayer than reality. Some dream we wanted desperately to come true. Something for which we all prayed for. Something in which we needed to find hope when there wasn’t any left.

When our ancestors turned their backs on us, how were we expected to believe in this so-called salvation? Especially when all we witnessed was death and carnage ever since the great war. Nothing except pain and poverty. I used to believe the stories, used to pray for the mysterious chosen one that would rid our world of its evil. Now though, I see it for what it really is, just a dream of hope. Some out of reach fairy-tale. A story to create hope. Hope is dangerous; it makes you believe things will get better. I stopped hanging on to hope when I witnessed firsthand that it caused nothing but heartache.

When the uprising happened twelve years ago, all Fae creatures fought alongside the elves and the angels trying to right the wrongs of our ancestors from the great war, trying to restore the balance back to where it was meant to be. My parents were among those who fought bravely. I was nine at the time. My grandmother hid me in the bunker under our house, promising to watch over me if they didn’t return.

Only when we came back up, the world had changed, and so did my life. My parents were gone. Not a single person who fought in the war survived. No Elves, no Fae, no Angels. Even the humans were mostly wiped out, including the Oracle. Her death was the biggest blow because with it, we lost not only lives, but our magic.

I was part of a dying species. There were hardly any Fae left. A few hid, but we tried our best to keep to the shadows, trying to go unnoticed. I had never met another Fae other than my grandmother, yet I refused to believe we are the only ones left. We were on the bottom of the food chain now, next to humans. Ruled over by the Dragon Kingdom.

The Dragon Kingdom was different from any before it, and those that ruled were merciless and cruel. No one was allowed in or out without their say so. I have never left the city, forced to hide amongst those that live here, hoping that we remain unnoticed. Because being Fae was a death sentence. If caught and discovered, you prayed your death was quick and not the torturous death that so many were forced to suffer in the uprising.

At the top of the food chain were the Dragons, then the Lycans and Vampires. We used to be next before the Elves and the Pixies, then the Mermaids. Right at the bottom were humans. Now we were right beside them, the scavengers of the world, taking what was left after the rest discarded what they didn’t want. Fae without magic might as well have been human. We look like humans except our eyes, each unique to our bloodline. Mine were the color of amethyst, like my mother’s bloodline. My bloodline was all but eradicated. We used to be among one of the largest Fae families, helping to rule among our kind. My bloodline was royalty, now gone, just like our ancestors, leaving only me and my grandmother.

My grandmother said our bloodline used to be among the royal Fae, that our ancestors achieved great things. Now I was the last one of our bloodline and possibly the second last Fae. Once I go, that’s it. The survival of my bloodline rests entirely upon my shoulders. Yep, the future didn’t look great for my family, soon to be snuffed out of existence.

My twenty-first birthday was coming up. I had been dreading this day for as long as I could remember, the day when they would hunt me down and drag me to the castle. There weren’t many job opportunities for Fae, just like the humans. Fae were now nothing but a distant memory people refuse to believe existed, so we disguise ourselves by blending in with the humans. Most humans were sold into the sex trade or into slavery, unless, of course, you were caught and proven to be Fae.

Then you only earned the right to die painfully for the sins of your ancestors. That is why no Fae exists. That is why my grandmother and I keep to the shadows, blending in with the humans, so we remain unnoticed.

Turning twenty-one was a significant day for Fae creatures. It is the day when our magic is supposed to manifest. No Fae have been found since the uprising, at least not that I know of. It’s believed when we lost the war, then the Oracle it angered the fates, and they shunned the Fae stripping us of our magic. The ancestors turned their backs on all of us. My grandmother told me it was to try to stop the extinction of our kind, yet I believe they just gave up on all of us.

Confined to the shadows, while a hopeless existence, was probably for the best. Remaining powerless meant that our true abilities could not be yielded by the evil forces that now plagued our world.

These days, the Dragons and Vampires summon all humans on their birthday. Humans would line up and stand before the rulers, who would ultimately decide their fate. If you showed any magical ability, they killed you instantly, whether or not you were Fae. And if they were unsure? Well, you would die anyway. My grandmother said it went against everything she believed in. That magic was sacred and meant to be something celebrated, not condemned to death for having.

In one week, they would summon me. My grandmother and I have remained hidden in the hopes I go unnoticed. My grandmother refused, point blank, to let them find me. She could not imagine me being sold off to the highest bidder. Yet, deep down, I knew she was powerless to stop them. Sure, she had power, the only Fae on earth with ancient magic still flowing through her veins. The magic that had kept us alive. Yet her magic was slowly dwindling. It would eventually die out. Then, we would truly face our demise.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

156.5k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

201k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

223.5k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

92.3k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

70.3k Görüntülenme · Tamamlandı · Ray Nhedicta
Nefes alamıyorum. Tristan'ın her dokunuşu, her öpücüğü bedenimi ateşe veriyor, istememem gereken bir hisle beni boğuyordu—özellikle o gece.
"Sen benim için bir kardeş gibisin."
Deveye son saman çöpünü ekleyen gerçek sözler bunlardı.
Olanlardan sonra değil. Sıcak, nefessiz, ruh sarsıcı bir geceyi birbirimize sarılmış halde geçirdikten sonra değil.
Başından beri Tristan Hayes'in aşmamam gereken bir çizgi olduğunu biliyordum.
O sıradan biri değildi, o benim kardeşimin en iyi arkadaşıydı. Yıllarca gizlice istediğim adamdı.
Ama o gece... kırılmıştık. Yeni anne babamızı defnetmiştik. Ve acı çok ağır, çok gerçekti... bu yüzden ona dokunması için yalvardım.
Beni unutturması için. Ölümün geride bıraktığı sessizliği doldurması için.
Ve yaptı. Beni kırılgan bir şeymişim gibi tuttu.
Nefes almak için tek ihtiyacı olan şey benmişim gibi öptü.
Sonra beni reddetmekten daha derin yakan altı kelimeyle kan içinde bıraktı.
Bu yüzden kaçtım. Bana acı veren her şeyden uzaklaştım.
Şimdi, beş yıl sonra, geri döndüm.
Beni istismar eden eşimi reddetmenin ardından taze. Hiç kucağıma alamadığım bir yavrunun izlerini hâlâ taşıyarak.
Ve havaalanında beni bekleyen kişi kardeşim değil.
Tristan.
Ve o, geride bıraktığım adam değil.
O bir motosikletçi.
Bir Alfa.
Ve bana baktığında, kaçacak başka bir yer olmadığını anladım.
Alfa ile Bir Geceden Sonra

Alfa ile Bir Geceden Sonra

79.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Sansa
Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin
Accardi

Accardi

133.4k Görüntülenme · Tamamlandı · Allison Franklin
Dudaklarını kulağına yaklaştırdı. "Bu bir bedeli olacak," diye fısıldadı ve dişleriyle kulak memesini çekti.
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."


Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

142k Görüntülenme · Tamamlandı · Velvet Desires
Uyarı!!!

Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.

ALINTI

Her yerde kan. Titreyen eller.

"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.

Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.

Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.


Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.

Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.

Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.

Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.

Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.

Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.

Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

120.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

248.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Ona Bağımlı

Ona Bağımlı

83k Görüntülenme · Tamamlandı · Celine
Üç yıl boyunca Alexander'ın kalbini kazanmak için her şeyi denedim, ancak sonunda ölümcül kanser ve ilk aşkının eve döneceği haberini aldım.

Tıbbi teşhisimi sıkıca tutarak boşanma belgelerini imzaladım ve üç yıl boyunca inşa ettiğim hayatı bırakarak, her şeyi ona ve gerçek aşkına bıraktım.

Ama sonra beklenmedik bir şey oldu—Alexander soğuk maskesini düşürdü ve beni her yerde deli gibi aramaya başladı.

Beni sevdiği tek kişinin ben olduğunu iddia etti...
Unutulmuş Prenses ve Onun Beta Eşleri

Unutulmuş Prenses ve Onun Beta Eşleri

62.3k Görüntülenme · Güncelleniyor · Ylyanah
Dallas, geçmişe yolculuk yapabilmeyi dilerdi. Altı yaşındaki halinin ormana gitmesini engeller ve Lucy'yi bulmasını önlerdi.
Maalesef, o zaman ormana gitmişti ve Lucy'yi bulmuştu. O ilk günden itibaren, Lucy, Dallas'a ait olan her şeyi alır ya da elde eder. En sevdiği bebek, annesinden aldığı son hediye. Kendi kazandığı parayla aldığı Scarlet Balosu için elbise. Aile yadigarı olan annesinin kolyesi.
Dallas tüm bunlara katlandı, çünkü herkes ona Lucy'nin kimsesi olmadığını ve hiçbir şeyi olmadığını hatırlatıyordu.
Dallas, Eşi'ni Lucy ile yatakta bulduğu gün intikam yemini eder.
Shadow Valley Sürüsü, Dallas'ı Lucy için bir kenara itmenin bedelini ödeyecek.