Bölüm 114

Ağırlaşmış göz kapaklarımı yavaşça aralıyorum; sanki baygınken biri onları yapıştırmış gibi. Vücudum sersemlemiş, kollarım bacaklarım kıpırdamıyor. Sanki yine reddedilmişim gibi hissediyorum ama o ölüm diletti­ren o dayanılmaz acı yok. Yine de eş bağı içimde çok hafif de olsa uğulduyor; o kadar zayı...

Giriş yapın ve okumaya devam edin