Bölüm 143

Kyra’nın Bakış Açısı

Akşam tam saat altıda eve doğru araba kullanıyordum ki, bir bakkalın önünde tek başına oturan tanıdık birini gördüm. Kutu bira içiyordu; omuzları öyle bir düşmüştü ki, insanın içini burkan bir derdi olduğu belliydi.

Sylvia, “Phoebe o. Çok üzgün görünüyor,” dedi.

“Evet,” dedim...