Bölüm 149

Isabella’nın Bakış Açısı

Çok uzaktı. Issız, dünyanın öbür ucunda kalmış gibi duran bir iskele. Rüzgâr dalgaların üzerinden uluyordu; havanın kokusu da tadı da tuzluydu.

Gün batımından hemen sonra vardık ve burası insanın içini ürpertiyordu.

Gölgeler betonun üstüne uzanıyordu; görüşümün bittiği ye...